BEN BİR ÖLÇÜ DEĞİLİM! . BEN; TEK GEREKÇE ile SEVERİM; YUNUS EMRE AŞKI MİSALİNDE! .
Benim Kendi Şahsi Mutluluğum İçin; DÜN NASILSAN, BUGÜNDE ÖYLE OLUVER, EY İNSAN! .
Dün; Neyi Hayal Ettiysen veya Neyi Düşündüysen Onu Yap; Ben Seni SEVERİM: İNAN! .
DOST OLAN YÜREĞİN SESLENİŞİDİR; “İKİ GÜNÜ BİR OLAN ZİYANDADIR! .” DEMİŞTİR, BAK! .
BİR ARAŞTIRMACILIĞIN OLSUN; Kim Demiş, Nasıl Demiş, Aslı Nedir, Düşüncelerinin! .
BEN; ERDEMİN HÜRRİYETİNİ: VARLIĞIMI MUHAFAZA ADINA ÖĞRENDİM, YAŞIYORUM ÇOK ŞÜKÜRLER! .
Kendi Olanaklarınla, Elde Ettiğin Kendi Doğrularınla Yürüyeceksin; Eğitimin Yolunda! .
Günahını-Sevabını Yazan, Günahlara Tövbe Ettiren, Sevaba Şükrettiren; Melekleri Var! .
Her Zaman, Her Fırsatta, Buluverdiğin Her Boşlukta; VER SELAMINI KENDİNCE MELEKLERE! .
SEN BAŞIBOŞ BIRAKILMADIN ve İSTEYEN İSTEDİĞİ HÜRRİYETTE! SEN; ERDEMLE HÜRRİYETTESİN! .
Bir Nakarat Olsun İnşallah; O Dost Tebessüm İçin Adanmışlıklarınız! .
Kime ait olduğumuzu; sizin paylaşıma sunduğunuz şiir ile öğrendim;
Topraklar kazanmaya değil, gönüllere adanmaları öğrendik sizinle! .
Bir şiirinizdi o gönüllere verdiğiniz değer anlatısı, inşallah ezgisi ola! .
Bir ezginin kalbe inen akışında, sizin nefesinizin sesini duyabilmek! .
SANAT ve de İNSAN; ONUN NUTKU ile DAİMA İLERİDE! .
Hayat; Devam Etti, Devam Edecek Yine; Ey Dostum! .
Sanmayın Ki Aşklara Küstüm, Sanmayın Ki Unuttum! .
Bir Nefesi: Gönül Dağında; Gönüllere Bağ Oluyor! .
Kenetledin Hayata ve Devam Ediyor; Aşk-i Nutkun! .
BEN; BENLİĞİ UNUTMUŞUM, SEN; SENLİĞİ Ve BİRİZ YOLDA! .
“BEN MERKEZ” YOKUŞA SÜRER KENDİNİ, ZULMEDER KENDİNE! .
“BİZ MERKEZ” DOSTA ADANIR ve DOST YETİŞİR VAKTİ İLE! .
NE DESTANLAR YAŞANDI ANADOLU KÜLTÜRÜ İÇERİSİNDE BAK! .
YİNE YENİLENEN İNSAN; AZMİN YÜRÜYÜŞÜNDE NEFES VERİR! .
Ben Bir Öğrenciyim! . Ciddiyetimle; Eğitimin Kazanımı! .
Ciddi Anlamda, Olgunluğunu Yaşayan Mutluluklarım İçin;
Hayatı Ciddiye Alabilmeli ve Eğitimi: Ciddiye Almalı! .
Her Bir Duyarlı Öğretmenimiz; Ciddiyetiyle: Eğitimde! .
Ciddi Olmalı ve Öğrenciliğimi; Ciddiyet ile Korumalı! .
KADERİMİ OKUMAYA ÇABALIYORUM; BİR SANİYE SONRASINI BİLE KESTİREMİYORUM: BEN! .
Belki; TER ATAN BİR YALNIZLIK OLACAKSIN AŞKLARA: TANI KENDİNİ, TANI BENDİNİ! .
Belki BİRLİK İÇİN UZLAŞTIRAN OLACAKSIN: TANI DOSTUNU, ADAN DOSTLUĞA SANATLA! .
Belki BEDENEN ÇALIŞMANIN NEFERİ OLACAKSIN: ALACAĞINI DEĞİL, VERDİĞİNİ DÜŞÜN! .
YALNIZLIĞIN TERİ İSEN; EMEKÇİYİ DÜŞÜN, EMEĞİ MUHAFAZADAKİ DOSTLUĞU DA DÜŞÜN! .
Başarıya Dair İmkanlarını Fark Et! .
Kendi düşüncenin başarısına odaklı kalırsan; hayatın sana sunduğu bazı başarıları fark edemezsin! Kendini de fark et, hayatı da fark et sen!
Ölüm Sıcak Nefesini Ense Kökünde Hisseden; Şu An Yine İyilin İzindeydi! .
Ben Sanki Ecelime Susamışım Gibi, Belalara Yürürüm Doğru Ölüm Adına! .
Ben nasıl çalıştığımı anlatacağım ve kendini bilmez kürt amelesi;
Benden daha iştahlı çalışacak ve hiçbir şey olmamış gibi aşkla! .
Ben 8 saatlik ücretlendirmemle her işe kölelik yaparken aşk ile;
"YALNIZLIK" Adlı Romandan:
Yanıbaşında doğrulduktan sonra çok geçmeden canlı, rengarenk çiçekler verecek olan muntazam fidelerle bezenmiş tarha iftiharla baktı; kendisinden o kadar geçmiti ki / Sesini arkasında işitince / başarısından ve duyduğu hazdan ötürü hala ışıl ışıl olan çehresini / çevirdi / "Bir bilsen, o kadar güzel vakit geçirdim ki! . / Petunyaları seyrettim, kendim de onları dikilmesine yardım ettim. Şimdi onları sulamak lazım. Sulamazsak kururlar! ." / "Bir dakikacık daha bekleyip onların sulanmasını da göreyim, ne olur? ." / Sevincinden ellerini çırptı. { Kitap Yazarı: A.J. CRONIN } (05.12.2012 03:15)
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!