Kemal Kabcık Şiirleri - Şair Kemal Kabcık

11 Aralık 2012 Salı 20:15:51

“YALNIZLIK” Adlı Romandan:

Başından geçen tecrübeleri serbestçe anlatıyor, / hayatından sahneler naklediyordu! . / Öyle sevgi dolu bir bakışla baktı ki, / birbirlerini hakikaten derin bir sevgi ile sevdikleri her hallerinden belli oluyordu! . / “Hem doğrusunu söylemek icap ederse evimizi hakiki bir yuva haline getirdi! .” / “Evimiz belki ufaktır amma çok şirin bir yerdir! .” / “Emin olun, belki pek yüksek ve meşhur insanlar değiller amma hepsi de çok iyi insanlardır. Mesela, fırıncı, bakkal, / sonra altımızdaki sigara imalatçısı…” / “Küçük çocuklarla kızlar için bir kulüp kurduk. / Ping pong masamız, dokuztaş gibi oyunlarımız var! . / Onlara / öğretmeğe çalışıyor! .” / Genç kadının bu sözü üzerine bir sessizlik oldu! . / “Nicholas’ı da orada görmeyi o kadar isterdik ki,” dedi! . “Diğer çocuklardan o kadar hoşlanacak ki… Burada herhalde kendisini yalnız hissediyordur…” { Kitap Yazarı: A.J. CRONIN } (11.12.2012 20:27:01)

Kavgada; Ev: Ya Hapishane, Ya Hastane! . Mücadelede; Ev: Yuvamızdır! .

Bir kavganın içinde değil, bir mücadelenin içinde yer alacaksın, azimle! .
Kendi varlığınla da mücadeleci olacaksın ve BARIŞ GÜCÜ için var oluş! .
Kendi varlığınla mücadelede; büyüğümüzü de tanıyacak, sınırı bileceksin! .
Bir başına yaşadığını düşünür isen eğer; bencil, duygusuz ve de zavallılık! .

12 Aralık 2012 Çarşamba 03:59:32

“YALNIZLIK” Adlı Romandan:

Her şey gayet güzel ve lazım geldiği gibi cereyan etmişti! . / Manalı bir tavırla saatine baktı! . / Yerlerinden kalkacakları sırada bir çakıllık patikada ayak sesleri duyuldu; o gün hemen hemen akşama kadar yüzünde düşünceli bir ifade bulunan ve bir müddettir gözleri ile bahçeyi araştıran Nicholas’ın yüzü aydınlandı! . / Heyecanla ve incecik sesi ile seslendi! . / Ve bir sessizlik oldu! . / Bir müddettir tereddüt içinde oradan oraya dolaştığı çardağın gölgesinden çıktı, mütevazi bir tavırla fakat yine de dudaklarında muzafferane bir tebessüm, / misafirlerinin teşkil ettikleri guruba doğru yürüdü! . / Elinde de yeşil söğüt yapraklarına sarılı bir şey tutuyordu! . / Alçak, fakat tesirli bir sesle: / Tebessüm etmişti! . { Kitap Yazarı: A.J. CRONIN } (12.12.2012 04:08:51)

Bir Mücadelenin İnsanı Olmanın Verdiği Verimlilikte Düşünecek, Çalışacaksın! .

Hazır mevcut imkanlarının sağladığı verimliliği görecek ve ilerleyeceksin! .
Paylaşacaksın öğrendiğini, paylaşacaksın insanlık için, Anadolu'muz için! .
Kendini muhafaza ederken azimle, Anadolu Kültürünü de muhafaza etmeli! .
Öğretmenlerimizin takdirini kazanarak; Anadolu Kültüründe kendi yerini al! .

Hayatın Manasına Eriş ve Hayatın Manasını Muhafaza Et! .

Hazır mevcut imkanlarının güzelliği ile yakaladığın hayatının manasını korumak için mücadeleni vereceksin! . Hiçbir risk almadan, kolay olan başarıların peşinde iz süreceksin! . Kendine karşı zulmü durdur ve gerçekten ne istiyorsan, istediğin çizgi üzerinde yürümeye devam et! . Paylaşımcılığın yolu açık! . Paylaşımcılığınla; kendi varlığına ve Anadolu Kültürü varlığına bir zararın dokunmasın! . Geçmişteki hataların için tövbe etmek, en kestirme yoldan, yeniden doğmaya bir umut olabilsin! . İncinmeden ve incitmeden; paylaşımcılığının çizgisinde ilerlemeye devam edebilmelisin! . Olgunluğunu; ANADOLU KÜLTÜRÜ ZENGİNLİĞİNİN DAİMİ KAZANIMI İÇİN, MUTLAKA MUHAFAZASINI DA DÜŞÜN ve AZİMLİ OL DAİMA TÜM ÇABALARINDA! . { Kaleme Alan: Kemal KABCIK – ANTALYA - 12 Aralık 2012 Çarşamba 11:33:30 }

13 Aralık 2012 Perşembe 04:32:50

“YALNIZLIK” Adlı Romandan:

Ertesi sabah / kahvaltı için erkenden aşağı indi! . O gece uyuyamayacağından korkmuştu, amma/ deliksiz bir uyku uyumuştu! . / Kahveyle yuvarlak / bir kabın üzerinde iştah açacak bir şekilde dizilmiş meyvalar getirdi! . / Sonra sessiz / efendisinin arkasında durdu! . / Düşündü! . “Şüphesiz bu hizmet yılları zarfında bir çok sırlar öğrenmiş, fakat onları sımsıkı kapalı dudaklarının arasında muhafaza etmesini bilmiştir! .” Bu düşündükten sonra / karar verdi! . { Kitap Yazarı: A.J. CRONIN } (13.12.2012 04:39:35)

Ben Sadece Kendimi Anlatmak İstedim; Kurallarım Kendime! .

Kitaptan öğrendiğimizi paylaşabiliyorsak insanlık adına;
Kahvehanelerde de bir problem yaşanmıyor, demektir! .
Bir kitap anlatısı düşüyle, insan düş gücünü arttıyor ise;
Alkol servisi yapan, eğlence yerlerinden de şikayetimiz yok! .

Ben, Kendimce, Kendime Kural Koyarım ve Kuralıma İtaatle Yaşarım! .

Bir kitap anlatısı cümlenin etkisi altına, aşırı bir biçimde girdiğim için;
Bir anlatıyı yaşayabilme olasılığının verdiği sevinçle, çok mutlu olurum! .
Aşırıya kaçan sevinçlerimde; insanların yaşam hakkına zarar verirsem;
Lütfen uyarınız! . İnsanca yaşamak istediğimiz dünyaya zarar gelmesin! .

Ben De Hesaplıyorum Ucu Ucuna Denk Gelsin, Diye; Hayat Zorlu! .

Başarı adına kitaptan öğreneceğin; iki kere iki dört eder, gerçeğidir! .
Gir hayatın içine ve başar, başarabilirsen, başarının rotasında iken! .
Hayat; daima bir adım önde sanki ve evdeki hesap tutmaz ki aşkta! .
Kitabın söylediği var ve hayatın, kaderimizin takdir ettiği başarı var! .

Öğrenerek, Öğrendiğinle Paylaşıma Dahil Olmaya Zorunluluk Hali Yok! .

Doğrusu; kitap okumanın verimliliği ile bazı şeylerin farkına varabilmek! .
İnsanlığın çizgisini; kitap okumanın ayrıcalığı ile tanıyabilmek, ilerlemek! .
Okumaya zorunluluk yok! . Farkına varmaya zorunluluk yok! . Okuyorum! .
Bana Hürriyetimi Kazandıran YETMİŞ BEŞ MİLYONA TEŞEKKÜRLE! .