Kemal Kabcık Şiirleri - Şair Kemal Kabcık

Hepimiz Biriz ve Olgunluğu Yaşamak ve Yaşatmak İstiyoruz VATANIMIZ UĞRUNA! .

Bağışlayıcılığı ile hoşgörüsünü kazanarak elde ettiğimiz, YAŞAM FIRSATINDA;
Bir daha aynı hatalara düşmemek için elimden gelen tüm dikkati sarfetmeli! .
Atilla İLHAN EFENDİMİZ ve Bülent ECEVİT EFENDİMİZİN SÖZLERİYLE; UMUT İÇİN! .
Umut için paylaşmalı ve büyüklük yarışı değil; OLGUNLUĞUN ÖZÜNDE VAR OLAN! .

Büyüğünü Tanımak: Kendini Bilmenin Adımında; En Kolay Başarı Yolu! .

Büyüğümüzü tanısak ve kendimizi bilsek; gerçek başarı bu değil mi? .
Hak olanı, hak sahibi insana versek! . Umudu geleceğe taşıyabilsek! .
Ben; önce büyüğümüzü tanımaya çabaladım, sınırlarımı bileyim diye! .
Şimdi haddimi bilerek adım atmaya çabalıyorum! Bir adım gerideyim! .

Okumak; Yurdumuz İnsanlarının, Menfaatine Yarayacak, Düşünce Arayışı İçersinde Olmalıdır! .
= 000.000.267 =
Kaleme Almak; Yurdumuz İnsanlarının, Huzur ve Umudunu Daimi Kılma Arayışında Olmalıdır! .

Her Bir Öğrenci; Öğretmeninin Cömert Paylaşımında; Bir Çiçeğe De Sevgi Duymalıdır! .
= II =

HER DURUMA MÜDAHALE EDEBİLECEK; BİR KUDRETTİR O! . Ve SEVGİNİN GÜCÜNE İNANAN KALPTİR! .

VATAN SATHI GÜVENLİĞİ İÇİN; BİR SIZI GİRİP KALBİNE: SIZILARINA DERMAN ARADIN MI HİÇ? .
“NEŞTERLİ-NEŞTERSİZ HER DURUMA MÜDAHALE EDİLİR! ” Diyen, HAKİKAT DOSTU ARADIN MI HİÇ? .
BİR UMUT DOĞUP KALBİNDE; ŞU VATAN SATHINA HATIRAM OLSUN, DEDİĞİN, AŞKIN OLDU MU HİÇ? .
SUSUYORA; ASALETİNDEN! . KONUŞUYORSA; CÖMERTLİĞİNDEN! . ŞU AN NE SÖYLENEBİLİR AŞKLARA? .

05 Aralık 2012 Çarşamba 09:54:17

“YALNIZLIK” Adlı Romandan:

Görür görmez derhal heyecanlanıvermişti! . / Hayatında ilk defa olarak bu kadar derin bir his ve heyecan duymuştu! . / Gittikçe olgunlaşan güzelliğinin tesirinden kendisini kurtaramayarak tekrar geri dönmüştü! . / Yapayanlız kalmıştı! . / Sonra ne olmuştu? . / Düşünüyordu: kalbindeki aşkı ispat için elinden geleni yapmıştı. Bunu Allah da biliyordu… / Ondan daha derin bir muhabbet besleyemezdi! . / Rahat bir hayat yaşatmaya çalışmış, ona okuması için kitaplar seçip vermiş, onu çiçeklere garketmiş, kimlerle tanışıp ahbaplık etmesi gerektiği hususunda ona tavsiyelerde bulunmuş, / hiç ayrılmamış, gece gündüz onunla beraber olmuştu! . / Onun inanmak bile istemediği kadar sessizdi, her gün de biraz daha uzun süren sessizliklere gömülüyordu / kendisi konuşmaktan hoşlandığı için / bu sükutu pek rahatsız etmiyordu! . { Kitap Yazarı: A.J. CRONIN } (05 Aralık 2012 Çarşamba 10:05:21 }

05 Aralık 2012 Çarşamba 16:05:32

“YALNIZLIK” Adlı Romandan:

“Bazan biraz da kendimin olmak istiyorum! .” / Memleket hasreti mi çekiyordu? . Bu ihtimal üzerine yürüttüğü düşünceler bazan yüreğine su serpiyor / bir nebze melhem oluyordu! . / Nihayet fevkalade bir izin koparmağa muvaffak olduğu vakit / hiç olmazsa bir müddet için kendisinden ayrı yaşaması lazım geldiğini söylemişti! . / Tekrar normal hale gelebilmek için, birkaç ay yalnız kalmağa ihtiyacı olduğunu ilave etmişti! . { Kitap Yazarı: A.J. CRONIN } (05 Aralık 2012 Çarşamba 16:11:55)

Vakit Var, İnsan Var ve KAZANAN YİNE ANADOLU OLACAK! .

Odasının dört duvarıyla barışık olan, bir yalnızlığı vardı onun da! . Şikayetsiz, yalnızlığını verimli kılacak arayışlar içerisindeydi! . Bir kitap ile yalnızlığı verimli kılmak çok güzeldi, fakat insan, sarf ettiği sözler ve gerçekleştirdiği davranışlarla kendi gibi olmalıydı ve kitap anlatılarının ötesine geçerek, insan kendi hayalini yaşayabilmeliydi azim göstererek! . Payına düşen yalnızlık, onun istediği değildi, kader onu yalnız bırakmıştı! . Oysa bir gönle girerek, sevmek ve sevilmek isteğinde olan idi, herkes insan gibi! . Bir yalnızlığı vardı ve yalnızlığını şafağa taşıyacaktı yine azimle! . Şafak vaktinin umudu, bin bir hayal sunuyordu insana, cömertlik içerisinde! . Önemli olan akşam vaktine kadar bin bir umudu yitirmemek ve bin bir umut ile hayatın sürekliliğinde,hayatını doya doya yaşayabilmekti! . Şafak vakti umutla dolan kalbi, ebediyet için muhafaza edebilmeli ve insan daima pozitif olabilmeli idi! . Vesveselere kapılmamalı ve insan başarının ince ayrıntılarını düşünebildikçe, niçin ziyana uğrasındı ki? . Dört duvar arasında, kalbimizi geniş bırakabilmişsek sevgiye ve insan varlığına, insan niçin tedirginlik yaşasındı ki? . Her şey yerli yerinde ve başarı, belki de tek adım yeterli olacak kadar kolaydı! . Önemli olan meselemizin özüne inebilmek; ANADOLU TEBESSÜMÜNÜN DAİMİLİĞİ İÇİN! . Çok şükür; BUGÜN YİNE ANADOLU TEBESSÜMÜNÜN DAİMİLİĞİ İÇİN: SAYGIDEĞER ÖĞRETMENLERİMİZİN PEŞİNDE İZ SÜRME ÇABASINDA OLAN, BİR AZİMLEYİZ! . SEN ÇOK YAŞA EY ANADOLU veSİZLER ÇOK YAŞAYIN EY ANADOLU DOSTLUKLARI! . { Kaleme Alan: Kemal KABCIK - ANTALYA - 06.12.2012 05:09 }

Karar Kılanın Gereğinde; Çiçeğe Sunulan Cömertlikteki Sevgi: Başarı Habercisi!
= 000.000.137 =
Mücadeleci İnsanların Hayatında Çiçeklerle Doldurduğu Güzel Bir Bahçesi Olur!

Ufkumuzda Doğan Yeni Bir Düşünce; Yeni Bir Hayata: Müjdeci! .
= VII =

Okumak; Yurdumuz İnsanlarının, Menfaatine Yarayacak, Düşünce Arayışı İçersinde Olmalıdır! .
= 000.000.004 =
Kaleme Almak; Yurdumuz İnsanlarının Huzur ve de Umudunu Daimi Kılma Arayışında Olmalıdır! .

Her Bir Öğrenci; Öğretmenlerinin Cömert Paylaşımları ile: Hayatını Muhafaza Eyler! .
“HİKAYELER” Adlı, Dünya Çocuk Klasiğinden Kısa Bir Anlatı:

İnsan, kendi varlığını muhafazayı düşündükçe; sevdasına yol, yoluna ışık, ışığına kudret bulacak ve azimle verilen mücadele; aşkı anlatacak!