Kemal Ceyhan Şiirleri - Şair Kemal Ceyhan

Seviyor' diye başlar hep fallar.
Ne olurdu tüm papatyalar
Tek yapraklı olsalar....

Adım Kemal... Ve ben Sızler için ,bir Şans değilim.

Kıymetli kızım Alya

Bugün Hayatıma girişinin 4.yılı
Bana kattığın anlam ve değer için sana minnettarım.Sana olan saygım ve sevgim yaşın kaç olursa olsun değişmeyecek.Hayatta olduğum sürece sana sevgi tohumları ekmek en büyük hayalim.Babanin ektiklerine sahip çık kızım.Duru,sakin ve bir o kadar çıkarsiz dünya hayal ettim tum çocuklara.Uzun ve Zorlu yollar değil Senden beklentim, yanımda hissettiğin güveni hiç bir zaman unutma. Sadece merhametli Bir insan olman senden en büyük dileğim.

Menhuse
Yoldan geçse ondan alır sözünü
Bülbül gülden, güller senden özünü
Garibinden zenginine gözünü
Kimse bilmez, kim kazana kim yiye

Küçücük bedenine sigdirdigimiz umutları su an anlamayacaksın biliyorum
Eksilen tek şey ömrümden değil inan
Yüreğimden çıkan her sözu sana adıyorum

Canımdan can yok oluyor
Nasılsa eklenecek bir yerden bir parça,

Sen beni çağırmazsan ,
böyle gelmezdim inan
Yeni bir aile bulamazsin demisti
Bilmiyor..bulana kadar ararsın

Kanayan yaranın içinde

Umut etmekten ne cok yorulmuş bedenim.. Yaşamak,inanmanin ağırlığı ile eziyor artık beni
İnsanlığa dair,
kitaplara şair,
Sana siir olacak hiçbir ilham gelmiyor..
Aksi ve huysuz, yıpranmış bir adam...
Ruhum bendenime kadar ,Sımsıkı Sarılmış, peşindeki sararmış yapraklara...Zamanla daha çok anlam yüklüyor insan, hayatın türkülere çalan rengini...Biraz sari ,biraz Gri.. Deli Gönlüm! : Karnını boydan boya yaranların uzattığı küçük yara bantlarını alıp onlara minnet duymayı bırak artık! Çünkü hayat, hak edilmemiş güven ve dilden öteye geçememiş sevdaların koynunda çürüyor.Herkese gönül vermenin ne büyük bir hata olduğunu insan zamanla anliyor.