Şimdi kelimeler kıfayetsiz hiç bir anlamı yok dünyanın döndüğünün.
Şimdi gözlerimde kara bir bulut döküldü dökülecek neredeyse.
Ben bilmezdim bir acının beni böyle yıkacacığını,
Düşünmezdim ellerimde büyüyenin,gözlerimin önünde serpilenin,
bir gün avuçlarımdan kayacağını.
Şimdi ölümün soğukluğu şah damarımdan daha yakın bana.
Şimdi sensizlik ağır bir yumruk gibi durmuş boğazıma.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta