Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Zaman: 1958 –Mekan: hamsiköy/bayburt/ istanbul Donanım: çoban değneğim/tarağım/aynam/gençliğim Merak: dere boylarının kuyruksallayan kuşları Heves: avuçlarıma yaktığım kaya kınası Giz: zifin kafulunda çıvgın yuvası Neşe: dumanı tüten yayla evlerim Kemençe: omuzlarımın sıtması Horon: hiç bitmese Sevda: içimdeki mezereme dadanan geyik Hüzün: çisenin göz pınarları /dokuztepe ler İmkansız: seni seviyorum nurdan! Şiir: hasret dilinin mühendisliği Hasret: şakaklarımın kırağısı Gözlerin: ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!