Düz yazıda çıkar gerçek sözler. Cımbızla çekersin cümleni kelimelerin arasından, sanki seni anlatır senin kim olduğunu bile bilmeden. Cümle bana ne olucak korkusundadır, anlamının gücünü ve gerçek yüzünü bilmeden. Bilmez anlamının büyüklüğünü, kocamlığını, senin dudaklarında hayatı anlattığını. Bilmeden yaşar anlamını, cahil kalmıştır diğer cümlelerin arasında. Başı boş, üzerinden hızlıca geçilen geçersiz bir cümle sanar kendini. Değer verdikçe, kopyaladıkça, üzerinden geçtikçe anlar anlamını, anlam kazanmaya başladığını. Her kişiye ulaşmasını istersin seçtiğin cümlenin. Herkezin kanına girmesini, bir virüs gibi. Ama bilmezsin cümlenin dağıtıldıkça anlamını yitirdiğini. Bir bakarsın ne duygun kalmış geride, ne de seni anlatan bir CÜMLE..
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta