Düz yazıda çıkar gerçek sözler. Cımbızla çekersin cümleni kelimelerin arasından, sanki seni anlatır senin kim olduğunu bile bilmeden. Cümle bana ne olucak korkusundadır, anlamının gücünü ve gerçek yüzünü bilmeden. Bilmez anlamının büyüklüğünü, kocamlığını, senin dudaklarında hayatı anlattığını. Bilmeden yaşar anlamını, cahil kalmıştır diğer cümlelerin arasında. Başı boş, üzerinden hızlıca geçilen geçersiz bir cümle sanar kendini. Değer verdikçe, kopyaladıkça, üzerinden geçtikçe anlar anlamını, anlam kazanmaya başladığını. Her kişiye ulaşmasını istersin seçtiğin cümlenin. Herkezin kanına girmesini, bir virüs gibi. Ama bilmezsin cümlenin dağıtıldıkça anlamını yitirdiğini. Bir bakarsın ne duygun kalmış geride, ne de seni anlatan bir CÜMLE..
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta