Eskiciden alınmış bir koltuk üstünde eskimeyen düşüncelerleyim
Tekrarlarını izlemektesin tanrım aynı hikâyenin.
Duraklarda duramayan aceleyle ufka doğru.
Dökülen ben miyim kanayan burnumdan.
Kaybettiğimi bilerek insan oldum bir akşam
Kelimeler yeterli anlatmaya eyvah.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta