Eskiciden alınmış bir koltuk üstünde eskimeyen düşüncelerleyim
Tekrarlarını izlemektesin tanrım aynı hikâyenin.
Duraklarda duramayan aceleyle ufka doğru.
Dökülen ben miyim kanayan burnumdan.
Kaybettiğimi bilerek insan oldum bir akşam
Kelimeler yeterli anlatmaya eyvah.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta