Issızlığa bürünen mekanlar, yankılanmayan sesler, uzaklarda kaybolan izler… Belki de en ağır yük, bir zamanlar var olanın hatırasını taşımaktır. Ama sen yine de yaz, çünkü kelimeler susmaz.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta