Bilmezdim kış gecelerinin uzunluğunu.
Gündüzlerinin ise sessizliğini.
Abes hayatın nankörlüğünü.
Gördükçe anladım keleşim.
Gördükçe anladım keleşim.
Kem dünya'nın karanlığını.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Yüreğine sağlık abim ¦?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta