KELEPÇE
Şükürden o kadar mı uzak pınarların;
Susuzluktan kurudu meyve veren ağaçların.
Hıçkırıklara karıştı yiğitlerin, yılların.
Rüzgârı yokluğa estirdin sen Aydın!
Yokluğun kıskacında yemyeşil ovaların,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta