KELEPÇE
Şükürden o kadar mı uzak pınarların;
Susuzluktan kurudu meyve veren ağaçların.
Hıçkırıklara karıştı yiğitlerin, yılların.
Rüzgârı yokluğa estirdin sen Aydın!
Yokluğun kıskacında yemyeşil ovaların,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta