Kelebek Kesintisi

derin işmarlar akıyor kuytularıma
epifitleri gözpınarlarımın seni s/ayıklıyor yar

çiyinde gece mavisi saçların şuh perilerin ıslağı
demi şafak ağrılarının
çimi ağarıp ağarıp solduğum göğsünün ah
oylumlarda köpüğü
belirtisi boynu vuran çığlığın
geçip giden değgisi
güz sağanaklarından öylesi bir istek bırakıyor
üzerime dökülüşlerin inciniyor yar

nefesin sıcağı ılıntısı tenhalarda yelinin
kumral tanecikli kuşların baharı
uçlarda balı kaymağı kiraz mevsimin ah
vadilere inmeden inilti
budakta büluğ bir suyun ateşi yanıyor
yanıyor ah
iç içe düştüğümüz o dağ eteğinde hasret yanıyor

gamzesine banıyor göğünün kirpikteki titreyiş
sıklaşıyor melankoli
kollarda senliği keyfin

susuyor hazan
yanı başıma uzanıyor düş
billur kristalleri çatlıyor kurağı emisiz dudakların
yüzünde gülüşleri şavkın
şeffaf sızısı ah
apeksi kanadın
koylara bastığımız tomurcuğun mahvettiğin yerlerini seziyor

-bir daha gelişleri bir beni gelişlerini yar-

sığlarında damlacığı ipeğin
gül kızılı kozası çileğin
denizlere kavuşma arzusuyla sonsuzu yalvarıyor

ölmeyi bu denli isteyen açlığın köprücüğü ikiye ayıran hevesi
cılız ayaz köşkleri ah
çatalda tutulan dördün yana yana koynu dönen cezb-i yar
gözesini yalayıp geçtiğimiz pınarların çölünden boşalıyor
o çöl ki kesintisiz sevişlerden doğuyor kucağıma
gözlerinde kelebeğe duruyor zaman…

''Berfin Bahar sayı 299''