-Sabah-
Fecri taşıyan,
Susamış bir kelebek dokunuşu,
Geride bıraktığın bakışların…
Yaklaşan sesler duyuluyor ufuktan,
Güçlü nefesler…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Değer verdiğim kalem dostunu burda bulmak beni mutlu etti...
sagılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta