Usulca çıktı kozasından
Gerindi güneşe karşı yavaşça
Açarak rengarenk kanatlarını
Süzülüverdi boşluğa çırpınarak
Gökyüzünde kanat çırpıyordu şimdi
Çiçeklere,ağaçlara baktıkça
Kendini o masmavi gökyüzünün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Neşe Can, Can Halamm..
nasıl güzel her bir şiirin, nasıl da doyamıyor insan okumaya..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta