İnsanoğlu ne garip.
Dün adını aşk koyup, her yere
yazdıklarını,
Bugün, ölmüşçesine, duygusuzca yok
sayabiliyor. Ne tutarsız!
"Ölsem bitmez" dedikleri, can vermeden bitince, "Hayatta gitmem" deyip de, gidenlere.
Kim bilir ne sözler söylemişlerdir gözleri dolduran.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta