Kelebeğe benzerdi uçuk güzel başına buyruk,
Tuttum kolundan konmasın diye bir yere.
Yavaş yavaş katil olacağımı bilmeksizin bir suç işlemiştim anladığım da.
Ölüyordu kollarım da tutunamadı hayata..
Gün gelecek bir daha karışılaşıp senden öğrenirken uçmayı..
Tutmadan seveceğim seni incitmeyeceğim dökmeyeceğim incilerini..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta