parmak uçlarında yürüyorum şehrinin karanlığında,
nefesim gecenin sessizliğiyle aynı tonda,
adını haykırasım var karanlık sokaklara,
duyarlar diye korkuyorum.
Kelebeklerim öldü arka bahçemde,
çiçeklerin boynu bükük...
İhtiyar artık çalmıyor kapımı,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta