Saba makamından çıksam yola
Bir ezan vakti soluklansam
Bir Ney'in omzuna yaslansam
Ney olsam Neyzen olsam
Rüzgar savursa beni
Kulağıma ezgiler fısıldasa
Bende sana şarkı olsam
Bahar gelse çıksam kozamdan
Kelebek olsam en eflatunundan
Kanatlarım camdan saydam
Saklanırım yağmurlardan
Kurulansam tozlarımdan
Giysem seni elbisem olsan
En sevdiğim olsa , en beyazından
Avuçlarında soluk alsam
Ya ölümüm , ya da düğünüm olsan
Yemin olsun varacağım cennetime
Alıkoyamazlar bu yoldan
Masal bu ya ! hep sonunda Sen olsan
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 22:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kelebek metaforuyla kozadan çıkma, naiflik, kırılganlık ve sonsuz bir kavuşma özlemi çok dokunaklı işlenmiş.Ne güzel bir paylaşım, içindeki o hasret ve teslimiyet insanı alıp başka diyarlara götürüyor. Senin bu dizelerle derdin neydi, anlatmak ister misin? Ya da sadece paylaşmak mı istedin bu güzelliği?
Tebrikler..
TÜM YORUMLAR (1)