Vazgeçmişken hayattan,günahkâr olmuşken,
Dilimde kimsenin bilmediği köy türküsü.
Sevda masasında Leyla'ya sövüp dururken,
İçimde Mecnun'a verdiği umudun üzüntüsü.
Bu durumdayken bir bahar sabahı,
Kahvaltı yapmamış,meyhâneye giderken.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta