Vazgeçmişken hayattan,günahkâr olmuşken,
Dilimde kimsenin bilmediği köy türküsü.
Sevda masasında Leyla'ya sövüp dururken,
İçimde Mecnun'a verdiği umudun üzüntüsü.
Bu durumdayken bir bahar sabahı,
Kahvaltı yapmamış,meyhâneye giderken.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta