Yazdım seni kelebeğim, bir sonbahar günü konduğunda bahçeme.
Pırıl pırıl altın tozu kanatlarını yazdım.
O seni ilk gördüğüm gündü, Ertesi gün ve daha ertesi, hep seni yazdım.
Yürürken, sana bakarken, uyurken yazdım, ekmek alırken markette seni yazdım.
Arabamda cam’a konmanı, çarşıda pazarda yazdım. Belki kağıt kalemle değil.
Seni sevgimle kalbime yazdım.
Anlatmak ne zor şey, tarif etmek, açık kahve şairane bakan gözleri.
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta