Kelamsız Kalem! Şiiri - Yorumlar

Yorgun yürüyorum bu sokaksız şehirleri.
Böyle bitap, böyle çaresiz, böyle dalgın ve sensiz.
Gömdüğüm yerden çıkaramadım umudu, vefayı, bir avuç mutluluğu...
Gönül amansız, dil lugatsız yanar hasrete.
Yalnız sen biliyorsun ah’larımı, gözümde hazır bekleyen acılarımı.
Bir tek sen biliyorsun katran karası yakan sabahlarımı.
Bırakıyorum her şeyi, yoruluyorum yağmalanan düşlerimin gölgesinde.