Yukarı sokaktan geçen yolun sonunda
Uzadıya boyu göğü delen kavaklar ve
Ona doğru esen rüzgarın tesadüfen
Geçtiği yerdeki köşede dikenli çalıyla
Onun altına saklı kedi olma sakın
Yalan yere şahidi olurdum hayatın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yazdıran nedir yazılana sormalı.çok doğru harika bir şiir tebrikler.
Kelam olsun :)
Saygıyla
Emine Ersin
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta