Mana kim eyler irfân, hakîkat bahrinde nûr,
Her kelâm ol deryadan dökülür mâhî gibi sürûr.
Âdem gönlünde coşar, sînelerde cevher olur,
Her harf bir sırdır, özde cana girift bağ olur.
Cümle varlık, söze mecrâ, perçinlenir kemende,
Bütün varlık, kelâmda, bir akar yüce tende.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta