Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kel Hasan'ı iyi tanırım,bizim köyde bekçilik de yapmıştı...Kel hasanı şiirinde yaşattığın için teşekkür eder,seni kutlarım.
Yalnızdı Kel Hasan
Askerliği yaptı geldi
Ne nişanlandı
Ne de evlendi
Ne demek lazım bilemiyorum.
Kaleminize sağlık
'Olmadı hiç ağlayanı'
AĞLAYANI OLMALI MI, OLMAMALI MI?
Yazık olmuş KEL HASAN'a....
SAYGILAR....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta