Kehribara yapışmış ruhlar dolduruyorum her gece koynuma kül kokusu henüz taze yanarken cehennemde bedenime yerleşiyorlar, tiz yakarışlar yükseliyor gôk yüzüne yedi kat gôk parçalanıyor, şafak atana kadar doğum sancıları gôğsümün sol tarafında, arada sôküp ruhumu firar ediyorlar güneşi balçığından çıkarıp asıyorlar gôkteki yerine, yıldızlara buz saçakları kondurup ruhum esir ellerinde gidiyorlar mechule.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta