Kehribara yapışmış ruhlar dolduruyorum her gece koynuma kül kokusu henüz taze yanarken cehennemde bedenime yerleşiyorlar, tiz yakarışlar yükseliyor gôk yüzüne yedi kat gôk parçalanıyor, şafak atana kadar doğum sancıları gôğsümün sol tarafında, arada sôküp ruhumu firar ediyorlar güneşi balçığından çıkarıp asıyorlar gôkteki yerine, yıldızlara buz saçakları kondurup ruhum esir ellerinde gidiyorlar mechule.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta