Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yalnızlık Nede Zor Çekmeyen Ne Bilsin
Sen Bende Bitecek Bir Heves Değilsin
Attığın Her Adım Aldığın Nefesin
Sen Mutlu Yaşa Hep Ben Sana Kefilim
kalemin susmasın. şiir güzel. benden 10 puan. saygılar sunuyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta