Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İşte budur "bölücülük!"
Haddini bilmezlik, "keferelik" budur asıl...
Terbiye sınırlarımızı zorlayanlara inat...
Biz, bir bütünüz...
İzmir'den Ağrı!ya..Batıdan doğuya, kuzeyden güneye...
Tebrikler Necati Bey, Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta