Renğarenk ışıkları olan sokakta, belki de en kara. İnsanım.!
Sevda rüzğarlarında üşümüş rotası ezilmiş duyğulardayım
Sana unutkanlık hastalığına bulaşmış bir enkaz bırakıyorum...
Şimdi
Söndü ışık
Sustu dudağımdaki sen çalan ıslık.
sen
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta