Gün batımında çıkan yıldızlar gibi
Birer birer çıkıp çoğaldılar beynimde
Yüreğime yerleştiler semayı kaplar gibi
Kimseye anlatılmaz, anlaşılmaz düşler
Gecemi, gündüzümü aldılar içlerine
Parlak hayaller yerleştirip beynime
Sevinçler, mutluluklar işlediler yüreğime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta