Kefenim
bedenim ıslak üşüyorum
yollar çamur ayaklarım yorgun yürüyorum bir meçhule doğru bilmiyorum... istiyorum yağan yağmur kapatsın ayak izlerimi sıçrayan çamur dizlerimde yağmursa tüm bedenimde doğacak güneşle kurur elbet bu KEFENİM
Mehmet Kınış
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




Gönül dostum; İnsana enson ğereken kefen. Güzel de dile getirmişsiniz. Kutlarım. Şiiriniz beğendim. Gönlüne sağlık. Selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta