Dokunmanın kutsal eyleminde;
bir bedendeki terin kefareti,
o teni terleten bedenle ödenir …
Dokun bana!
Dokun ki, binlerce sene yeryüzüne gönderilerek birbirimizi arayacağımız,
özlemin o ağrılı,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta