Ah yâr…
Kef gibi susarak gömüldüm kalbimin en karanlık kıvrımına,
Bir sessizlik ki,
Adımı bile unuttuğum bir iç çöküş...
Kef, kalbin kapısıydı belki—
Ama ben o kapının dışında,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta