Ben sabahleyin yine koynumda kedimle uyanacağım,
yine sen olmayacaksın yanımda;
ben sabahleyin yine lanet okuyacağım sensizliğime,
ve bildiğim bütün güller solacak...
Ben her sabah sevdanın öldüğü sokakta olacağım,
her sabah sevdalar ölmek için sıraya girecek o sokakta;
her sabah açan o güzel güller,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta