Okşanış dünyasında kedilerin vücûdu,
çözülüvermiş düğümünden tembelliğin;
ben hiç kedi sevmedim, okşamadım hiç,
onların fosfor artığı gözleri düşlerimde beni buldu.
Kedilerin kuyruğudur dalgınlığım
sürtünür gelene geçene;
çözülüşü rahatlık veren bir yumak ve sonra yine
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Ah bu kediler....
Kimlerin yerini almadılar ki....:)
Birde sosyetik olmuşlar ki...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta