Küçük kedi yavrusu.
Gözlerimin içine bakarak,
“Karnım aç” der gibi miyavlıyordu.
Dayanamadım, verdim bir parça börek.
Nasıl da acıkmış bir çırpıda yedi sevinerek.
Baktım doymamış garip, yine yalvarıyordu,
Bir parça daha verdim gönlümden isteyerek.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta