Akdeniz’e dökülür ırmak ırmak saçların
Bir yanın keskin ayazıdır Rusya’nın
Bir yanın yakan güneşidir Asya’nın
Çakmak çakmak gözlerinle yanar yürekler
Karadeniz bile söndürmez ateşini gözlerinin
Gülüşün serinletir toprağın kavrulduğu mevsimde.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta