tavan arasına kaçan çocuk
erik ağacından görünen göğü düşünür
akşamın acısı içine çökünce
uyur
benim küçük bir kedim vardı
ahmak bir ayak ezdi
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Önce kediyi gördüm.. Pusuya yatmış, göz bebekleri büyüdükçe büyümüş, hedefe kilitlenmiş. Avlanacak belli.
Sonra da , kendisi için kaldırıma dökülen ekmekleri yiyen, zarif mi zarif kumru kuşunu..
Doğasında var kedinin avlanmak,kızamam. Diğeri zayıftı, narindi. Ben de ürküttüm ve seyrettim ardından, kumru kuşunun uçuşunu... Kıyamam...
:))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta