Boyasız bir çocuk
Renkli bir hayal kurdu,
İstediği maviye baktı,
Özlediği sarıya daldı
Yıldızları taktı kulaklarına
Nisandaki yeşili
Omuzlarına aldı,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Nefis
Sıva kalkınca öz doğuyor efendim
"Doğal" olan ne yapsa,
"Boyalı" kalamıyor,
Öyle görünemiyor...
Kurşun kalem gibi işte,
İçi neyse dışı da....
Tebrikler Öğretmenim...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta