Şimşek sokaktaki pastaneden az uzakta,
Tunus'taydı, ve güneş tepede.
Satamadı o gün tekini bile.
Ama renkli bağcıklardan çok sattı.
Akşama doğru
gitti evine
koydu başını yattı.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Adres belli olduğunuz göre bir gözlem sonrasının esintileri olduğu belli . Hele Akın Akça kaleminden çıkma binbir ama bu kez üşütücü renklerde üzerine konunca çok güzel ama hüzünlü bir şiire dönmüş . Kutluyorum .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta