Susmayan Ses!
Dile kolay, tam yirmi yedi yıl,
Susmadı, anlattı gerçekleri
Hangi olaylara el atmışsa,
Tırsmadı, yansıttı gerçekleri!
Oğlum İstanbul’dadır, Ankara’da kızım,
Hepsi canım ciğerim, ikisi de özüm,
Dede olamadım hala, içimde sızım,
Takdirim böyleymiş, böyle yazılmış yazım!
Kimine oğul verir, kimine ise kız,
Akıttığınız kan bir gün zalimleri boğacak.
İslam'ın ayak sesleri geliyor,
Güneş gibi doğacak!
Dünya çıldırdı İslam’ın sesinden,
Zulmün ocağı sönecek Kur’an nefesinden!
Bu nefes ki, birer birer yakar bitirir
Her günü parselledik,
Boş günümüz yok.
Ya anneler günü,
Ya öğretmenler,
Ya kadınlar günü..
Olmadı sevgililer günü..
Sevgili Peygamberim!
Altı yüz on yılında, ses verdi ulvi rehber,
Cebeli Nur dağından, yükseldi kutlu haber,
Orta çağın zulmeti, yok oldu birer birer,
Efendim tek rehberim, sevgili peygamberim!
Sıkılanlar Gitsinler!
Biz kalıcıyız burada, sıkılanlar gitsinler,
Bu vatanda emeğim var, yakınanlar gitsinler!
Ninem buralı, atam burada yatar...
Gafil ne bilir; gazayı, şehadeti,
Onun mesleği; rezillik, uğraşı; ihaneti!
Ölüm; inanana şeb-i arus gelir,
Mümin; ölümü şeref bilir!
Vatanına sahip ol,
Bayrağına sadık ol,
Namusunu kavi tut,
Yad ellere bırakma sakın ha!
Kur’an baş tacımız,
Safranbolu!
Yeşiller arasında evler boy verir,
Cananlara can katan yar Safranbolu,
Misafirine şölen verir toy verir,
Sanmasın kimseler; "kalıcıyız biz,
İnsanlığa dertler, salıcıyız biz,
Ne kadar şer varsa, alıcıyız biz"...
Hak dışındakiler, kalıcı değil!
Mazlumun gözyaşı, zalimi yakar,
-
Sevim Aslanalp
-
Ozan Fuzuli
Tüm Yorumlarne güzel anlatmışsınız.....tebrikler.....teşekkürler......
Yürekli bir şair.
başarılar