Kazım Kaya 2 Şiirleri - Şair Kazım Kaya 2

Attılar bir kuyuya YUSUF gibi, senelerce geçti ömür.
YAKUP misali bekleyişim, gözlerim ise yaşlı kör.
Sarıldım dualara her halimle, rabbe ettim tefekkür.
Doğru yoldur sabr-ı EYÜP, dilden dökülür şükür..✍️

Şatafatlı hayatın sonunda
Herkese eşit bir şekilde mezardan bir ev sunulur.
Ve bir gün herkes dönecektir o evine..✍️

SEVGİ, mesuliyetsiz olunca,
İNSAN, muvaffakiyetsiz olur.
~Ve~
İNSAN, mukavemetsiz olunca da,
SEVGİ, Ehemmiyetsiz olur..✍️

Sevgi, sadakat ister.
çünkü sevgi, insanları birbirine yaklaştıran etkin bir güçtür..✍️

Bağrına basıp sevginle beslediğin insan,
bir gün sana ihanetiyle ders verecek.✍️

Şükufezârdan süslü benim mahiyet,
Zahiri toz duman yaşıyoruz mecburiyet..✍️

Karamış bedenlerin içinde kalmış mı temiz yürekler,
Yürekleri her daim çarpan hisler,
Hisleri viran eden ukteler,
Ukteleri bertaraf eden hayaller,
Hayalleri umutlara saran mevsimler,
Mevsimleri alabora eden hancılar,

Vuslata aşık gönül paramparça,
Aç kapılarını yar yükseleyim arşa

Yağmur,sadece çiçekleri değil,
İnsanlarıda yeşertir..

Yalnız olan bir insana, dünya bile,
dar gelir.
Sığmaz ruhu bedenine, hem ölü ve
hem diridir..✍️