Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Hayat dediğimiz şey akıp giden bir nehir,
Seyretmekten aciziz, onu ederiz zehir..

Haramlar çoğaldıkça yalama yaptığından
Küçülür pişman olmak güçtür eyvallah dersin.
Birikip dağlar kadar önüne yığılınca
Hesap günü onlara bakıp vah eyvah dersin...

Kadife gibi yumşak şiir yazmak isterdim,
Fakat milletin hali buna izin vermedi.
Geçmişte yaşananlar her şeyi anlatsa da,
Bize yapılanlara hala aklım ermedi.

Hala da gaflettesin, oynanan bu son perde,
Sanki rahimde bebek gibi soruyorsun ki nerde?
Merak etme yakında doğacaksın oraya,
Gafletin hesabını vereceksin o yerde...

Halimizi bir görsen, ne dersin sen sultanım?
Viyana'dan öteye benziyor tüm vatanım...

Halkın dinine düşman nasıl ki oluyorda?
Halk devletine küser birlik mi olur orda!

Dağdan indirmiş güya, varsın duraydı dağda,
Ne işi var şehirde? Ne işi vardı bağda?
Şehirlere hükmetsin diye mi indirdiniz?
Oylarını gördün mü? Halk kimin kucağında?

Hayatı, hayatını, bayatlamadan anla,
Hayatının önemi gidebilmek imanla...

Hayatın renkleridir, karı, yağmuru, buzu,
Hikmeti düşünmezsem kalmaz hiç tadı tuzu.

Ay da söndü yıldız da, haydi kalk uyan, uyan,
Size derim ahali! Yok mu sesimi duyan?
Koskoca mahallede iki lamba yanıyor,
Siz olmayın orada pişmanlıktan uluyan! ..