Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Neden hala yalnızsın nedir ki buna sebep,
En iyiyi ararken iyiler mi gitti hep!

Dert çok diye bırakma kendini umutlandır,
Unutma en çok rahmet en kara buluttandır.

Aslında her türlü karanlıklar bu çağdaydı,
Ama beyin yıkandı, aydınlık oldu adı...

Enkaz devraldık, enkaz, derlerdi bu nağmeyi,
Akletmezler bu hale kim getirdi demeyi!..

Karşılaşırsın bir gün bak bir kurşun denenle,
Kestirmeden giderken kestirmeden gelenle.

Vaktim en kıymetli şey neden savurayım ki,
İstenmediğim yerde neden oturayım ki!?

En kıymetli varlığın o ki zamansa şayet,
Kim için ve neden harcadığına dikkat et.

Dünyada en kör insan önyargısı olandır,
Öğrenecek yeni şeye kaygısı olandır.

Cahiliye en korkunç haliyle zuhur etti,
Batı diye son asır dünya ardından gitti!

Kadınına gülümse sana kalbini verir,
Lezzetli yemek yapar pırasa bile getir;
Çikolatayla bile mutlu olan kadını
Mutsuz edebilmeye en kötü hüner denir...