Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Ah, vah edip, poflama, onlar artık dünündür,
Güzel yarınlar için fırsatın bu günündür...

Toprak bitti, su bitti, ekmek bitmek üzere,
Uyan insan her türlü fırsat bitmek üzere!..

Çıkmasını bekleme, fırsatı kendin ara,
Her zaman armut pişmez, seni bulmaz Ankara!

Fırsatlar yurdu yurdum, bal tutan bal yalamış,
Köşe başı tutan da parayı balyalamış!..

Elli sente satacak ara hain bulursun,
Devletim fırsat verme bunlara ne olursun!..

Bırak fırtına gelsin neden çekineceksin?
Oyla gücün hudutlarını öğreneceksin.

Gün doğar, çiçek açar, havalar ısınınca,
İbiğini kanatır, horozlar birbirinin!
Yaz biter, hava soğur, fırtınalar çıkınca,
Kanatları altına baş sokar birbirinin...

Fırtına çıktığında fırtına düşünülür,
Kapılar pencereler sımsıkı kapatılır.
Küfür fırtınası var köylere kadar vardı,
Aletleri eve sokulmaz varsa atılır!..

İktidara gelen ya fısfısı dinleyecek,
Veyahut aksi halde de tıstıs inleyecek!..

Senin için ne dedikleri önemli değil,
Arkandan ne fısıldadıkları mühimdir bil.