Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Yalan deme verseler katı, yatı, sarayı,
Ebediyet yurdunda atmayasın narayı!

Para mal, mülk, dert verdi,
Kadınlar ise hüzün!
Ne ararım bilmeden
Gönlüm geliyor güzün!..

Döner bir gün geriye yalancının yalanı,
Onu da ikna eder yalanından kalanı.

Yalandan daha kötü yarısı yalan olan,
Daha perişan eder gerçek ile karışan.

Çalmayan, çırpmayanlar sayılıyor enayi,
Zulm imparatorluğu kurdu yalan sanayi!

Mülk yalansa herkese değil o sana yalan,
Hapır hupur yesinler onlara bak sen yalan.

İki yüz kişininmiş bu dünyanın yarısı,
Sorma ki bunlar neden dizi maçla oyalan...

Oryantalist ağzına bakıp yalana kanma,
İslamı düşmanından öğrenip de ha yanma...

Yalan tarih hızını alamaz zaman zaman,
Din, Osmanlı düşmanı kim varsa araştırır.
Hain bile olması mühim değil utanmaz,
Ali Suavi'yi bile kahramanlaştırır...

Yükselme hırsı olan insanları tutmuşlar,
Yahudiye hizmetçi uşaklık okutmuşlar…

İslam'a sığındınız hemen hemen bin sene,
Bir daha gerekirse! Yahu bir düşünsene!..