Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Koçsuz olan sürüde koç olan koyun çoktur,
Koyunun koç olduğu sürüde oyun çoktur.

Kalırım diye korkarsın hapiste, koğuşta
Nerede olacaksın bir sonraki doğuşta?

Biz Batıya bu kadar bomba da neyin nesi,
Dünyayı yok edecek atom diyemiyoruz.
O bize kokoreçin hesabını soruyor;
Ağzımızın tadıyla bile yiyemiyoruz!

İmanı tam olmayan namazı kahır görür,
Ona kök sökmek bile namazdan kolay gelir!

Vakıfları yıktılar, mescitlerimiz öksüz,
Bir millet kaç yıl yaşar böyle kalırsa köksüz!?

Bir leşin, bir dışkının, kokusu on adımdan
Manevi pisliğinse uzak, çook uzaklardan...

Köle de modernleşti, sahibi ezer bilmez,
Herkesin parmaklığı kolunda gezer bilmez!

Köle olup farkında olmayan öyle çok ki,
Bugünkü köleliğin eşşekten farkı yok ki!..

Köleliğe karşı çıkan köleler olamaz,
Çünkü muhtaçtır, muhtaç insan cesur olamaz.
Köle olmasa nerde, nasıl karın doyurur?
Hürriyetini versen bile o hür olamaz!

Kölelik kalktı birden hür olmuşlardı ama,
Köleden daha ağır bir hayat başlıyordu.
Sahip işveren oldu, kölenin adı işçi
İşveren işçi değil, işçi iş arıyordu...