Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Bir halk otobüsünde çocuk oturuyordu,
Yanımda, durmadan hep yeşil erik yiyordu.

Fazla yeme dostum bak sonra dokunur dedim,
Birkaç daha yer sonra da bırakır bekledim.

Kadın veyahut erkek bir bütündür ikisi,
Eğer tek başınaysa bir hiçtir ötekisi!..

Bilen var mı acaba? Neydi adamın dini?
Müslümanaydı çünkü nerdeyse bütün kini!

Dünyamızın başını belaya sokan sebep,
Bir kısmının çok zengin olup güçlenmesidir.
Bir de höst deyip hesap soranın olmaması,
Halkın zombileşmesi, bir şey bilmemesidir...

Bir milletin ölümü alimin ölümüyle,
Aliminin ölümü dilinin ölümüyle!..

Dil de elden giderse ne olacak geriye?
Korkarım bizden koca yok kalacak geriye!

Hoş gösteren de dildir
Boş gösteren de dildir

Kucaklarına düştük o kadar olduk naçar
Dilimizin mahvu çün bile bulduk Dilaçar

Kandırdılar milleti dendi milliyetindir,
Savunanı kalmadı dil davamız yetimdir!

Dinleyen varsa anlatırım yoksa dil dökmem,
Mesel sözdür katırların önüne gül dökmem!