Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Dost kazığı mı? Hüseyin Seyfi
tüm üzüntüler sizi bulmuş o yıllarda yazılmış şiirinizde.. saygılar öğretmenim...
Her attığım adımda yiyorum KAZIK.
kazık yiye yiye bir hal olduk zaten...........
saygılar
gözün arkada kalmasın dediler, uğurlarken arkamdan su döktüler, ilk geldim mektuplarıyla gönlümü hoş ettiler.... mektuplar kesildi, yollar kapılımıdır ki gelmez kimsem... duydum sökülmüş köyde odam, ayakkabılarım atılmış, salıncaklarımı kurduğum ağacım kesilmiş... anamın mezarı ile hayalim gömülmüş... hayat bu.. ellerim yakılmış..
Yüreğinize sağlık.
Şiirin yazılış tarihine bakınca daha çok takdir ettim sizi .... o yaşta işittiği azarları duymazlıktan gelen, yediği kazıkların farkında varmayan bir çok genç var......şiirinizi ve duyarlılığınızı kutlarım......Sn.Ünal.....saygılarımla.....Saniye Sarsılmaz
... vefasızlık ve anlaşılamamak ,ulaşamamak
yaşadıgımız hayattan alınan ince noktalar
kutlarım hocam saygılarımla
Yaşadığımız dünya düzeni böyle üstadım..Kazıklar üzerine kurulu..Doğaldır..Kimi farkındadır kimi değil..
Alışkanlığa bağlı!!
Tebrikler..
DEĞERLİ HOCAM,
HOŞ BİR ŞİİR OLMUŞ. TESBİTLER DOĞRU.
ZATEN, TECRÜBE; HAYATTA YENİLEN KAZIKLARIN BİLEŞKESİ DEĞİL MİDİR. YÜREĞİNİZE SAĞLIK
SELAM VE DUA İLE
Hocam eleriniz dert görmesin... siz bu şiir yazdığınızda ben 4 yaşındaymışım, harika bir duygu yaşattınız bana...
ışıkları yakın sıla sisinnde kaldım yalnız
yürüyemez ayak tabanlarım sıkıntı sırtımda bır urba
baba sözü olmaz kötü evlada
anam hasta sorumlusu ben degıl
beni sılaya sürgün eden kaderimde
Tebrikler sayın Ünal Ama kazıklardanda ders almak gerek degıl mi .))
Bu şiir ile ilgili 18 tane yorum bulunmakta